Δήμαρχε, καλημέρα και χρόνια πολλά… Ο τεχθείς, εν τω Σπηλαίω, Χριστός, «ας τα φέρει όλα αριστερά»… μπας και ‘δούμε άσπρες μέρες… γιατί με το να τον παρακαλούμε, όλα τα χρόνια, «να τα φέρνει δεξιά»… ιδού η κατάληξη: φτώχεια, δυστυχία, μαυρίλα, ανεργία, πείνα, στενοχώρια, αδεκαρίλα… Όσο για το χρόνο, που πέρασε…, ποτέ να μην ξανάρθει… αφού, [...]
Το «Πολιτιστικό Τέλος» το οποίο θεσπίστηκε, εδώ και κάποια χρόνια, είναι, ακόμη, μια κατάκτηση, αυτής της Εφημερίδας, η οποία το πέτυχε, τότε, αφενός μ’ επανειλημμένα σχετικά σχόλια και, αφετέρου, με παραστάσεις –δια ζώσης- με τις, κατά καιρούς, Δημοτικές «Καποδιστριακές» Αρχές… Ήταν –και είναι- ένα Τέλος, Ανταποδοτικό, δηλαδή, εισπράττεται, από τους Δημότες, κι επιστρέφεται σ’ αυτούς [...]
Μεγάλωσα, σχεδόν, στα ριζά της Δεξαμενής… εκεί που χτυπάει η οριζόντια γραμμή την κάθετη… η 25η Μαρτίου την Τρικόρφων… Καθημερινά, ανηφόριζα στη Δεξαμενή και παρακολουθούσα που έκαναν τα πουλιά φωλιές… Μ’ άρεσε να βλέπω τ’ αυγά τους και τα νεογέννητά τους… Ποτέ, δεν πείραξα, φωλιά, όπως ο Γιώργης, ο καταστροφέας! Κάποιες φορές, ‘κει πάνω, βοσκούσαν [...]
Για το ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ έχουμε αναφερθεί, πολλές φορές… και ίσως καταντάμε και βαρετοί και γραφικοί και… όμως, ένας από τους ρόλους της Εφημερίδας είναι κι αυτός δηλ. η υπενθύμιση και επιμονή μας μέχρι που να το καταλάβουν και το ενστερνισθούν οι “μεγαλοσχήμονες” και πράξουν τα δέοντα… Ενταγμένο, λοιπόν, σ’ αυτό, δηλ. το ΜΟΥΣΕΙΟ, μαζί [...]
της Λαμπρινής Καρακούρτη-Ορφανοπούλου Ιστορικού Τέχνης Η γλυπτική, από την ίδια της τη φύση, εκπληρώνει το υψηλότερο όραμα της τέχνης από τότε που δημιουργήθηκε: την υπέρβαση της φθοράς και του θανάτου, την κατάκτηση της αιωνιότητας, τη διάρκεια. Η γλυπτική υψώνει τη ζωή, την ιστορία, στη δύναμη της μνήμης. Μνημειώνει ό,τι αξίζει να διασωθεί από τη [...]
Π ιστεύω, ότι πολλοί ολίγοι από τους σημερινούς Τριπολιτσιώτες και λιγότεροι από τους κατοίκους της γύρω περιοχής, θα ξέρουν ή θα φαντάζονται πώς ήταν η Τριμπολιτσά τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας. Επίσης, ελάχιστοι θα ‘ναι κι εκείνοι, που θα ξέρουν πού βρισκόταν το φρούριο και οι εφτά πύλες του κι ότι στις αρχές του 1828 [...]
του Χρ. Ηλ. Μήτσια Η παλιά Τρίπολη δεν υστερούσε ούτε στον τομέα της διασκέδασης που σχετιζόταν με την έβδομη τέχνη… Αντίθετα, το κοινό της πόλης καθώς και της ευρύτερης περιοχής, ήρθε πολύ νωρίς σε επαφή με την κινηματογραφική μαγεία, με την πρώτη κινηματογραφική προβολή να εντοπίζεται χρονικά το 1900, στο Μεγάλο Καφενείο, όπου παίχτηκε βουβός [...]
Karl Krazeisen Tον 19ο αιώνα η Ελλάδα ήταν από τα πλέον προσφιλή μέρη που επισκέπτονταν ξένοι καλλιτέχνες, είτε σε ομάδες είτε μεμονωμένα. Οι δημοσιεύσεις για τα αρχαιολογικά μνημεία της, οι ανασκαφές στην Κάτω Ιταλία, ο κλασικισμός αρχικά και ο οριενταλισμός στη συνέχεια, δημιούργησαν εξαιρετικές προϋποθέσεις για ταξίδια – και περιπέτειες- στην ηπειρωτική και τη νησιωτική [...]
Παρακολουθώ, τα γραφτά, της Εφημερίδας μας, περί τρύγου, κρασιών… Για να καταλάβουν οι νεότεροι την ορολογία…: κρασοπούλος, ήταν αυτός, που, προπολεμικά και μεταπολεμικά, μέχρι το ’70 περίπου, πουλούσε τα κρασιά αυτών που είχαν αμπέλια στην Μηλιά… ήτοι αυτών, που, ως οικονομικά ευκατάστατοι, διέθεταν αμπέλια με πύργους -όταν, λέμε πύργους, μη νομίσουμε τίποτα πύργους…· σπιτάκια μονόπατα [...]
Επειδή τα πράγματα οδηγούν σ’ άσχημες μέρες που θυμίζουν 10ετία του 1950… τότε, που, η φτώχεια ήταν εμφανέστατη, τόσο στην τσέπη μας όσο και στην κατσαρόλα μας αλλά και στο σώμα μας και στην όψη μας… πρέπει, όπως γράψαμε, επανειλημμένως, σε πρόσφατα φύλλα μας, να δραστηριοποιηθούν, ο Δήμος με τη Μητρόπολη, και να συντάξουν καταστάσεις [...]
Copyright © 2011 | ΟΔΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ | Design by Matrix